Als ik nu kon, ik zou afstappen. Ik zou alles opnemen en lopen, lopen dat ik niet meer kon. En dan vallen vallen tot ik niet meer kon. Als dit een feest moest zijn is het wel op een sisser afgelopen.
Dit wil ik niet, dit is het niet, dit is niet wat we vieren, of zouden vieren. Dit is om flauw te vallen. Het geeft me een onbeschrijfelijk benauwd gevoel vanbinnen.
Ik wil weg, ik wil lopen ik wil niet opgesloten of vies bekeken worden of om aandacht moeten vragen. Ik wil aandacht krijgen, ik wil knuffelen en lachen … ik wil kussen ot ik geen adem niet meer heb, ik wil leven!
There are two things I’ve been telling myself: breathe and love. Or rather, those were two things I’ve been reminded of these few days/weeks/months
Niet bedrukt of met dit vreselijke gevoel ,die negatieve tuimeling in mijn maag, in mjn hele lichaam. Maar met liefde. In ieder geval zonder kiekenvel, want ik zit nu ergens in de polders en heb al van brussel noord tot hier non stop kiekenvel pfff
wat is dit wat gaat het naartoe en hoe lang gaat het duren??
Oh ik wil weg ik wil lopen
Walking alone along the edge of the forest in the canyon was good. Very good
0 Reacties tot “Tijd heelt alle zonden”